Cymbały, fujara i dudy

Co obiecuje strona rezerwacji

Czterech muzyków gra przez cały wieczór, a strona rezerwacji obiecuje dźwięki typowych instrumentów ludowych, takich jak cymbały, fujara, opisywana jako pasterski flet, oraz dudy. Nie wymienia pozostałych, a program zmienia się w zależności od nastroju gości, więc potraktuj ten przewodnik jako tło dla trzech instrumentów, które możesz usłyszeć. Fotografia przedstawia cymbalistę na koncercie w Ostrawie, a nie muzyków tego wieczoru.

Dulcimer młoteczkowy i cymbały

Wikipedia określa cymbały jako instrumenty perkusyjno-strunowe, w które uderza się małymi łyżeczkowatymi pałeczkami lub młoteczkami trzymanymi w każdej dłoni, tradycyjnie obecne w dużej części Europy. Cymbał to środkowoeuropejska odmiana tego instrumentu, którą Wikipedia opisuje jako duże trapezoidalne pudło na nóżkach, z metalowymi strunami i pedałem tłumiącym. Jak podaje, instrument ten jest używany przede wszystkim na Morawach i stanowi kluczowy element morawskich zespołów ludowych, w których gra się na nim razem z kontrabasem, klarnetem i skrzypcami.

Fujara

Wikipedia podaje, że fujara to duży instrument dęty, który powstał w środkowej Słowacji jako ludowy instrument pasterski. Ma od 160 do 200 centymetrów długości, gra się na niej na stojąco, trzymając ją pionowo i opierając o prawe udo, a dźwięk wydobywa się przez przedęcie. Tradycyjnie grywali na niej pasterze dla rozrywki. UNESCO wpisało ją na listę arcydzieł w 2005 roku, a w 2008 roku dodało Fujarę i jej muzykę do Listy Reprezentatywnej. Fotografia przedstawia słowackiego wytwórcę instrumentów z jego piszczałkami.

Dudy

Wikipedia definiuje dudy jako instrument dęty drewniany wykorzystujący zamknięte stroiki zasilane stałym zbiornikiem powietrza w worku. Piszczałka melodyczna prowadzi melodię i jest obsługiwana palcami obu rąk, a piszczałka burdonowa wydaje stały dźwięk harmoniczny. Według Wikipedii Międzynarodowy Festiwal Dud odbywa się co dwa lata w Strakonicach w Czechach. Fotografia przedstawia paradę zamykającą ten festiwal w 2018 roku, z dudziarzami w strojach regionalnych, a nie muzyków z tego wieczoru.

Dlaczego te instrumenty do siebie pasują

W haśle Wikipedii poświęconym czeskiej kulturze ludowej wśród instrumentów czeskiej muzyki ludowej wymienia się skrzypce, kontrabas, dudy, fujarkę pasterską, cymbały i trąbkę, a także podkreśla, że pieśni opowiadały o codziennym życiu i były przekazywane ustnie. Z kolei w haśle Wikipedii dotyczącym muzyki słowackiej czytamy, że fujara i słowackie dudy istniały już w XV wieku. Program pieśni czeskich, morawskich i słowackich czerpie zatem z instrumentów obecnych w tych trzech tradycjach, a wykonuje go czworo muzyków.

Na co zwrócić uwagę

Wsłuchaj się w kontrast między uderzaną struną a dmuchanym piszczałką. Cymbały są jasne i szybkie, a ich dźwięki dzwonią i cichną. Dudy utrzymują jeden równy dźwięk pod melodią. Fujara jest najdziwniejsza — niski, chrapliwy ton wydobywający się z piszczałki wyższej niż człowiek. Jeśli wieczorem muzyk gra na więcej niż jednym instrumencie, zwróć uwagę, jak ta sama melodia zmienia się z każdym z nich. Nastrój sali decyduje o tempie, więc usłyszysz zarówno wolne, jak i szybkie utwory.

Dla kogo to nie jest

Jeśli zależy Ci na występie wirtuoza konkretnego instrumentu, wieczór w piwnicy nie jest tym, czego szukasz. Muzycy grają zróżnicowany program dla grupy, którą zaprasza się do śpiewu i tańca, a strona rezerwacji nie gwarantuje, który instrument pojawi się i kiedy. Jeśli chcesz usłyszeć wyłącznie utwory klasyczne, finałowy zestaw jest krótki. Główny przewodnik po wieczorze opisuje pełny przebieg od odbioru aż po powrót taksówką do domu.

Czytaj dalej: Wieczór folklorystyczny w praskiej piwnicy